Dublin

Um médico, em Dublin,

queria descansar  e ir pescar.

Então aproximou-se do seu assistente e disse-lhe:
- Murphy, amanhã vou caçar e não quero fechar a clínica. Acha que
consegue cuidar dela e de todos os pacientes?
- Sim, senhor! - respondeu  Murphy.

O médico foi pescar e voltou no dia seguinte.
- Então, Murphy, como correu o dia?
- Cuidei de três pacientes. O primeiro tinha uma dor de cabeça e,
então, eu dei-lhe paracetamol.
- Bravo, meu rapaz .
- E o segundo? - perguntou o médico.
- O segundo teve indigestão e eu dei-lhe Guronsan- informou Murphy.
- Bravo, bravo! Você é bom nisso... E o terceiro? - perguntou o médico.
- Bom, doutor, eu estava sentado aqui e, de repente, abriu-se a porta
e entrou uma linda mulher. Ela arrancou a roupa, despiu tudo,
incluindo o sutiã e  as cuequinhas. Depois deitou-se sobre a marquesa,
abriu as pernas e gritou: «AJUDE-ME, pelo amor de Deus! Há cinco anos
que eu não vejo homem!''
- Nossa Senhora, Murphy, o que  é que você fez? - perguntou o médico.

- Eu pus-lhe gotas nos olhos, doutor!

Nek zdravnik iz Dublina

si je želel odpočiti in iti na ribolov.
Šel je do svojega asistenta in mu rekel:
- Murphy, jutri grem na lov in ne bi želel zapreti klinike. Ali misliš,
da boš lahko sam poskrbel za paciente?
- Da, gospod! Je odgovoril Murphy

Zdravnik je šel na ribolov in se naslednji dan vrnil
- Torej, Murphy, kako je šlo preko dneva?
- Poskrbel sem za tri paciente. Prvega je bolela glava in sem mu dal Lekadol.
- Bravo moj dečko.
- In naslednji? – je vprašal zdravnik.
- Naslednji je imel težave s prebavo pa sem mu dal Guronsan – ga je obvesti Murphy.
- Bravo, bravo! V tem ste dobri... in tretji? Vpraša zdravnik.
- Dobro doktor. Tu sem sedel in nenadoma so se odprla vrata. Vstopila je lepa ženska.
Slekla je obleko, čisto vse, tudi modrc in hlačke. Nato se je ulegla na mizo za preglede,
razširila noge in vpila: “Pomagajte mi, za božjo voljo! Že pet let nisem videla moškega!”
- Sveta pomagalka, Murphy! In kaj si potem storil? – je vprašal zdravnik.

- Dal sem ji kapljice za oči, doktor!

PENSE DUAS VEZES - PREMISLI DVAKRAT

ANTES DE JULGAR OUTROS, PENSE DUAS VEZES

Um médico entrou num hospital apressado, depois de ter sido chamado para uma cirurgia urgente. Ele respondeu à chamada imediatamente, e mal chegou trocou-se e foi direto para o bloco operatório. Pelo caminho encontrou o pai do rapaz que ia ser operado a andar para trás e para frente à espera do médico. Quando o viu, o pai gritou:

- Porque demorou este tempo todo a vir? Não sabe que a vida do meu filho está em perigo? Você não tem o mínimo de sentimento e de responsabilidade?

O médico sorriu e respondeu serenamente:

- Peço-lhe desculpa, não estava no hospital e vim assim que recebi a chamada.

Agora, gostaria que você se acalmasse para que eu também possa fazer o meu trabalho.

- Acalmar-me? E se o seu filho estivesse dentro do bloco operatório, você também ficaria calmo? E se o seu filho morresse o que faria? - disse o pai visivelmente  agitado.

- Ficar nesse estado alterado e de nervos não vai ajudar nada, nem a si, nem a mim e muito menos ao seu filho. Prometo-lhe que farei o melhor que sei e consigo dentro das minhas capacidades, disse o médico.

- Falar assim é fácil, quando não nos diz respeito, murmurou o pai entre dentes.

Passadas algumas horas, a cirurgia terminou e o médico saiu sorridente de encontro ao pai.

- A cirurgia foi um sucesso. Conseguimos salvar o seu filho! Se tiver alguma questão pergunte à enfermeira.

Sem esperar pela resposta, o clínico prosseguiu caminho visivelmente apressado. 

O pai irritado dirigiu-se à enfermeira e desabafou:

- O médico é mesmo arrogante. Será que lhe custava muito ficar aqui mais uns minutos para eu lhe questionar em relação ao estado geral do meu filho?

A enfermeira, um pouco abalada e quase a chorar respondeu-lhe:

- O filho do doutor morreu ontem num acidente rodoviário. Ele estava no funeral quando o chamamos para a cirurgia do seu filho. Agora que a cirurgia terminou e o seu filho foi salvo, o doutor voltou para o funeral para prestar a última homenagem ao filho dele.

PREMISLI DVAKRAT PREDNO OBSODIŠ DRUGE

Zdravnik je hitel v bolnišnico, ko je dobil klic za nujno operacijo. Na klic se je takoj odzval, čim je prišel, se je preoblekel in šel proti operacijski dvorani. Na poti je srečal očeta dečka, ki ga bo operiral. Oče je hodil gor in dol, ko je čakal zdravnika. Ko ga je zagledal, je oče začel vpiti:

- Zakaj je trajalo toliko časa, da ste prišli? Ali ne veste, da je življenje mojega sina v nevarnosti? Vi nimate prav nič sočutja in občutka za odgovornost?

Zdravnik se je nasmehnil in mirno odgovoril:

- Oprostite, nisem bil v bolnišnici in sem prišel, ko sem dobil klic.

  Zdaj bi vas prosil, da se umirite, da bom jaz lahko opravil svoje delo.

- Naj se umirim? In, če bi bil vaš sin v operacijski dvorani, bi vi tudi ostali mirni?

  In, če bi vaš sin umrl, kaj bi storili? – reče oče vidno razburjen.

- Biti takole razburjen in nervozen ne bo nikomur pomagalo, ne vam, ne meni in še manj vašemu sinu. Obljubim, da bom storil vse, kar je v mojih močeh – je rekel zdravnik.

- Takole govoriti je lahko, ko nimamo spoštovanja. – je med zobmi mrmral oče.

Minilo je nekaj ur, operacija je bila končana in zdravnik je mirno šel k očetu.

- Operacija je bila uspešna. Uspeli smo rešiti vašega sina! Če imate kaj vprašanj, se obrnite na medicinsko sestro.

Ne da bi počakal na odgovor je zdravnik hitro nadaljeval svojo pot. 

Oče se je jezno napotil k medicinski sestri in si dal duška:

- Zdravnik je res aroganten. Bi ga veliko stalo, če bi ostal še nekaj minut, da ga povprašam o stanju mojega sina?

Medicinska sestra, ki je bila rahlo pretresena je skoraj jokala, mu je odgovorila:

- Zdravnikov sin je včeraj umrl v prometni nesreči. Bil je na pogrebu, ko smo ga poklicali na operacijo vašega sina. Zdaj, ko je operacija končana in vaš sin rešen, se je zdravnik vrnil na pogreb, da se zadnjič poslovi od svojega sina.